Учора ён з сябрамі п'янстваваў, дадому прыходзіць і кажа:

- Ты ідэальная дзяўчына. Я вось зараз сяброў слухаў і зразумеў: ты - лепшая. Ты мяне ніколі не раўнуеш, да сяброў адпускаеш, потым не пытаеш, ці былі там бабы, не выносіш мозг, не просіш падарункаў, не лаешся, калі я спазняюся або працую дапазна, не крыўдуеш, калі я забываю пра гадавіны і дні нараджэння і ўсё такое. Ты самая цудоўная на свеце!

А я стаю, слухаю яго і думаю, што не магу сказаць, што я такая з сябе ідэальная... Мне проста напляваць, дзе ён, з кім і калі будзе дома. Прыйшоў - добра, не прыйшоў - яшчэ лепш. Атрымліваецца, што ідэальная дзяўчына - гэта тая дзяўчына, якой на цябе пляваць.