Напрацягу ўжо некалькі гадоў мяне пераследуюць думкі аб тату на васямнаццацігоддзе... І вось хутка гэты дзень настане... Як сказаць пра планы бацькам? А ці варта? 

І вось толькі не трэба мне распавядаць пра тое, што я буду бабулькай з абвіслай скурай. Па-першае, калі я буду ў сталым узросце, я не буду насіць такое аддзенне, як нашу зараз... Па-другое, я думаю, што на той час у мяне будуць справы пасур'ёзней, чым абвіслае тату...

Ніхто не падтрымлівае мяне з гэтай ідэяй. Не думаю, што падтрымаюць тут...Але ж...