Калі ў мяне пыталі, што я ненавіджу, я заўсёды дзівілася: ну як можна ненавідзець што-небудзь ці каго-небудзь? Здавалася, усе маюць права на памылкі, у кожнага свой лёс, свой выбар. Кожнаму сваё.

А сёння я зразумела, што і ва мне прачынаецца нянавісць... Страшна, нязвыкла. 

Я ненавіджу свой пасёлак з яго 7 тысячамі жыхароў. Тут усе ведаюць адзін аднаго, і кожнаму, КОЖНАМУ трэба абмеркаваць, асудзіць дзеянні і ўчынкі сябра, суседа і нават незнаёмага.

Да мяне брат прыехаў, стрыечны. Даўно не бачыліся. Павяла яго, значыць, мястэчка нашае цудоўнае паказваць. Ён за руку мяне ўхапіў, бяжым па дарозе. Як у дзяцінстве. Хораша было!!!

А на наступны дзень мяне пытаюць: "А гэта праўда, што ты цяжарная?!" Ведаеце, я ледзь не памерла ад нечаканасці... А апынулася ўсё так: калі мы з братам бяжалі па-дзіцячы, нас убачыла адна бабця, суседка маей аднакласніцы (о як!). Яна вырашыла, што я іду са сваім каханым і палічыла неабходным падзяліцца такой сур'ёзнай навіной са сваёй дачкой. Тая, у сваю чаргу, пачала думаць: а ці спалі мы з ім ужо? Адной у такім няпростым пытанні не разбярэшся, таму яна вырашыла ўсё абмеркаваць са сваёй сяброўкай, мамай майго калегі па адной працы. Вырашылі яны, што спала я з гэтым хлопцам. А калі спала, то, можа, і цяжарная ўжо? Ааа!! Яна ж бачыла, як у мяне галава кружылася аднойчы! Усё зразумела. Дакладна цяжарная!

Вось так я даведалася, што буду мамай. Праўда, з полам дзіцяці маё аднасяльчане яшчэ не вызначыліся...Пачакаю крыху, потым вам раскажу)

І гэта толькі адзін выпадак. Іх на самай справе шмааат. Недарэчных, жорсткіх - усякіх.

Хутчэй бы збегчы ад гэтых вар'ятаў. Хутчэй бы.

ненавіджу.